Depresja
Depresja zwana także chorobą afektywną jednobiegunową jest przypadłością, która dotyka coraz większą liczbę osób. Niewątpliwie należy do dolegliwości psychicznych, które należy leczyć (czasem wystarczy regularne odwiedzanie psychologa, niekiedy niezbędna jest farmakologia). Jeżeli zatem dostrzeżemy u kogoś z naszych bliskich niepokojące objawy, wskazujące na depresję spróbujmy mu pomóc wysyłając najlepiej go do lekarza. Warto wiedzieć jakie są najbardziej charakterystyczne symptomy tej choroby. Przede wszystkim należy do nich znacznie obniżony nastrój (przygnębienie i brak radości z rzeczy, które do tej pory sprawiały przyjemność), zaburzenia snu (nadmierna senność lub bezsenność), uczucie przewlekłego zmęczenia, napady lęku i paniki, pojawiający się charakterystyczny ból głowy, obniżona samoocena oraz zmniejszenie łaknienia. Trzeba pamiętać, że aby zdiagnozować u kogoś depresję objawy te muszą występować dłuższy czas (przez kilka tygodni). Poza tym nigdy nie pojawiają się one wszystkie, w czystej postaci. Czasem niewiele wiemy na temat swojego organizmu. Zdajemy sobie sprawę z tego, że jesteśmy na przykład zestresowani, ale nie mamy pojęcia że na stan pobudzenia wpływa adrenalina. Podobnie jest ze szczęściem, odczuwamy je, ale nie myślimy o tym, że wszystko to za sprawą pewnej substancji chemicznej zwanej endorfiną. Warto jednak wiedzieć co sprawia, że jest wydzielana. Można powiedzieć, że są trzy grupy czynników powodujących, że poziom endorfiny się podnosi. Przede wszystkim trzeba wymienić działanie promieni słonecznych – nie jest dla nas nowością, że latem jesteśmy weselsi, a depresję kojarzymy raczej z jesienią i zimą kiedy słońca nam brak. Dalej na zwiększone wydzielanie hormonu szczęście wpływają słodkości. Często sięgamy po czekoladową radość w chwilach smutku. Trzecim i chyba najbardziej pobudzającym czynnikiem jest miłość! Kiedy się zakochujemy, poziom endorfiny wzrasta gwałtownie. Szkoda tylko, że po 2-3 latach, stajemy się na to działanie odporniejsi
Tagi: bezsenność, depresja, diagnoza, mniejsze, pamięć, sen, zaburzenia, znak, łaknienie
Anoreksja czyli inaczej jadłowstręt, brak łaknienia. Jest to choroba, która polega na tym, że dziewczęta myślą że są za grube i chcą za wszelką cenę zmienić swoją sylwetkę. Ta choroba anoreksja jest popularna wśród modelek, które cały czas żyją na diecie i to niepożywnej. Ta choroba zaczyna się głównie w wieku dorastania. Dziewczęta wogóle nie jedzą albo spożywają posiłek ale to w małych ilościach ich masa ciała gwałtownie spada to wtedy zaczyna się choroba. Objawami anoreksji są między innymi lodowate ręce, zaparcia, silne bóle głowy, a także anemia, wypadają nam włosy, mamy bardzo suchą skórę, cierpimy na bezsenność, a także mamy bardzo niskie ciśnienie krwi oraz słaby organizm. Tą chorobę można wyleczyć. Osoba chora na tą chorobę przebywa w specjalnych ośrodkach, w których nie ma dostępu do bliskich. Tam zostają poddani kuracji i dają im prawidłowy posiłek. Nie każdego człowieka da się z tej choroby wyleczyć. A to dlatego, że nie każdy człowiek da sobie przetłumaczyć i nie umie wyjść z tej choroby. To już zależy od każdego człowieka. Cytologia jest to choroba. Ta cytologia zajmuje się mianowicie budową komórki i jej czynnościami. Cytologia rozwinęła się wtedy , gdy pojawił się mikroskop i gdy został bardziej udoskonalony przez naukowców. Każda kobieta może się przebadać, która ukończyła dwudziesty piąty rok życia w celu wykluczenia jakiś niepożądanych chorób, bo te kobiety już współżyły ze swoimi partnerami. te badanie cytologiczne wykonuje lekarz ginekolog, do którego kobieta się zgłasza. Nie trzeba się bać bardzo, bo te badanie nie jest bolesne i nie sprawia nam bólu. Na wynik badania czekamy około czterech dni. Badania wykonuje się po to aby wykluczyć stany nowotworowe, które są szkodliwe dla każdej kobiety i raka szyjki macicy. Jeżeli rak szyjki macicy jest mało złośliwy to jest uleczalny i sobie z nim poradzimy, ale jak jest złośliwy to niestety umrzemy. Możemy przez wykonanie badania cytologicznego wykryć infekcję wirusa brodawczaka ludzkiego, jest to także rak. Tak więc trzeba się zbadać, żeby wykluczyć wszystkie choroby. AIDS to inaczej wirus HIV. Jest to zespół nieprawidłowego deficytu odpornościowego. Ten wirus atakuje pewne krwinki białe, które zwalcza do organizmu wirusy i bakterie. Jest to choroba śmiertelna dla człowieka. Nie ma dla tej choroby leku. Nie znaleziono do tej pory żadnego cudu wyzdrowienia i zapewne nikt się na to nie wyleczy. Jest to bardzo poważna choroba, z którą człowiek nie wygra. Wirus HIV czyli AIDS jest przenoszony między innymi drogą płciową przez stosunek, przez krew, zetknięciem z używaną igłą, który człowiek jest chory oraz przez to że jak na przykład matka jest w ciąży i zachorowała na tą chorobę to może zarazić dziecko i dziecko będzie tym sposobem zarażone i też umrze. Głównie osoby które się zarażają to osoby są narkomanami i używają tych samych strzykawek i tym samem się narażają na śmierć, sami do tego doprowadzają. Na to chorobę może zachorować każdy człowiek kto uprawia stosunek z osobą zakażoną. Ta choroba istnieje już od 1981 roku i od tego czasu stała się problemem dla każdego człowieka.