Kiła
Krętek blady to bakteria, która wywołuję chorobę weneryczną zwaną Kiłą. Kiła znana jest również pod nazwą syfilis. Większość z pewnością zdaje sobie sprawę z tego, iż do zarażenia kiłą dochodzi w wyniku aktu płciowego. Zdiagnozowano również przypadki osób, które syfilisem zaraziły się przez zwykły pocałunek. Wynika to z tego, iż w niektórych przypadkach jednym z symptomów choroby są zmiany w gardle. W zależności od okresu ujawnienia się choroby, kile towarzyszą różne objawy. Zazwyczaj na narządach płciowych pojawiają się wrzody, produkujące zawierającą krętki blade wydzielinę. Najniebezpieczniejsza dla ludzkiego organizmu jest między innymi kiła, dotykająca układ nerwowy oraz kiła, atakująca układ krwionośny. W leczeniu kiły ważna jest szybka diagnoza i regularny nadzór specjalisty. Przede wszystkim należy jednak podejmować wszelkie działania, mające na celu nie dopuszczenie do zarażenia organizmu. Warto także wiedzieć, iż na kiłę cierpiało wiele sław, w tym znany wszystkim uczony Albert Einstein. Bakterie, wywołujące tężec dość powszechnie występują w środowisku. Nie brakuje ich w glebie, błocie czy kurzu. Nie dziwi zatem, iż każdy z nas obowiązkowo poddawany jest szczepieniom przeciw tężcowi. By uniknąć zgubnych skutków dostania się laseczek tężca do naszego organizmu, niemowlętom podaje się cztery dawki szczepionki. W kolejnych latach życia należy zaaplikować dzieciom kolejne dawki szczepionki. Następuje to odpowiednio w szóstym, czternastym i dziewiętnastym roku życia. Dorośli, którzy chcą zachować odporność, powinni we własnym zakresie powtarzać szczepienie co najmniej raz na dziesięć lat. Warto przy tym wiedzieć, iż szczepionki przeciwko tężcowi odznaczają się wysoką skutecznością. Należałoby także wspomnieć, iż do zarażenia laseczkami tężca dochodzi w wyniku zabrudzeniu zranionej skóry. Z tego względu osoby, które silnie zanieczyściły glebą czy błotem rozciętą skórę, powinni niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Objawy tężca są bowiem bardzo groźne. Laseczki tężca wywołują szczękościsk, uśmiech sardoniczny, skurcz mięśni szkieletowych. Charakterystyczne dla chorych jest łukowate wygięcie ciała. Wielu ludzi hasło- wąglik- kojarzy tylko i wyłącznie z bronią biologiczną. Rzeczywiście laseczki wąglika są bakteriami, które już na początku dwudziestego wieku zaczęto wykorzystywać do celów wojskowych. Badania nad użytkowaniem bakterii do celów wojennych zainicjowali Niemcy. W czasie Drugiej Wojny Światowej przeprowadzono kilka polowych prób użycia wąglika. Badania zainteresowały również Brytyjczyków i Rosjan. Jednak to Stany Zjednoczone stały się krajem, dzięki któremu świat usłyszał o wągliku. A wszystko przez kilkanaście paczek, zawierających laseczki wąglika, które w 2001 roku nadano do kilku ważnych instytucji. Warto jednak wiedzieć, iż wąglik dotyka zwykle bydło, owce, kozy czy konie. W ich przypadku do zarażenia dochodzi zwykle przez spożycie zawierającej przetrwalniki bakterii paszy. Częste są także przypadki zachorowań u zwierząt, odżywiających się innymi żywymi organizmami, zarażonymi laseczkami wąglika. U ludzi do zakażenia może dojść przez układ pokarmowy, oddechowy bądź przez skórę. Wąglik powoduje powstawanie zmian skórnych, powiększenie węzłów chłonnych, a w postaci płucnej także bardzo poważne zapalenia płuc.
Tagi: Albert, cel, cele, Einstein, gardło, pocałunek, sława, uczony, wiedza, zmiana